بوی  بهار نارنج را از خیابان های مان نگیرید. کازرون به بوی بهار نارنجش شناخته شده بود ه و هست ]چرا با خیابان های مان این گونه برخورد می کنید . چرا بوی عطر بهار نارنج را از رهگذران دریغ می کنید. چرا شهر مان را به بی درخت ترین شهر  عالم تبدیل می کنید. توت ها و نارنج های پنجاه  ساله خیابان های مان را چه میکنید . چرا هر که از راه می رسد اره بر پیکر درختان  پیاده روها یمان می اندازد  یکی به بهانه پیدا آمدن ویترین وتابلو مغازه اش ودیگری برای زیباتر شدن نمای ساختمان و آپارتمانش  و عجبا که هیچکس هم پاسخگو نیست. آقای شهردار شما که خود زاده ی این آب وخاکید و با بوی بهار نارنج بزرگ شده اید  باید بیش از هر کس در قبال ظلمی که به نارنجستان های این دیار می شود خود را  مسئول وپاسخگو بدانید. شما هستید که باید مغازه داران و ساختمان سازان را موظف به حفظ  و حراست از فضای سبز خیابان ها نمائید.آیا می دانید در همین یکی دوهفته اخیر چند درخت کهنسال در خیابن ها طعمه زیاد خواهی برخی شهروندان شده اند. آقای شهردار بیائید با هم مسیر خیابان امام خمینی را از بلوار تا  سینما باهم قدم بزنیم و تعداد درختان  دارای قد وقامت مناسب و دارای زیبایی را بشماریم  و بعد این آمار را با خیابان های شهرهای کوچکتر از خودمان مقایسه کنیم . اگر وقت ندارید اشکال ندارد من امروز به تنهایی این مسیر را شمارش کردم می دانید تعداد درختان اصلی ترین خیابان شهر ما  به چند عدد می رسد  ؟ ....... باور کنید به زحمت به عدد پنجاه رسیدم البته اگر بتوان نام همه ی آنها را درخت گذاشت . حال بیایید آن را با عکس های  موجود در سی چهل سال پیش مقایسه کنید  تا باور کنید چه ظلمی به خیابان ها و به زیبایی شهری شده است که روزگاری جهانگردان عالم با نام شهر سبز از آن یاد می نمودند.

اکنون نیز که خبر می رسد خود متولیان فضای سبز درختان را از ریشه بیرون آورده و به جای دیگری برده اند . سوال این است آیا اینگونه با بیل مکانیکی درخت تنئمندی را گرفتن از خاک بیرون کشیدن وعقب کامیونی انداختن به مکان دیگری بردن اصولی  وکارشناسی شده است ؟ آیا نباید دور تا دور ریشه ی درخت را با گل پوشاند و با ظرافت از خاک بیرون آورد  ؟ آیا سرنوشتی  جز زرد شدن بی حالی و بی رمقی در انتظار این درختان کهنسال است ؟ اصلا چه لزومی به  حذف پیاده روها و اضافه نمودن  فضای پیاده رو به خیابان است ؟پیاده رو هایی که حق مسلم عابران پیاده و دانش آموزان مدرسه ای و خانواده هاست . هیچ یادمان نرفته مرگ دختر خانم معصومی که چند ماه پیش در خیابان قدمگاه به خاطر همین  مسئله حذف پیاده روها جلو چشم مادرش  جان باخت . آیا بازهم باید منتظر حادثه ی دیگری از این دست باشیم ؟  خیابان شریعتی را بنگرید بدون پیاده رو  خیابان قدمگاه به همین شکل . اصلا آدم خجالت می کشد در این خیابان ها راه برود  نه طراوتی نه سر سبزی نه حس زندگی .هیچ و هیچ و هیچ .  خیابان های بی درخت یعنی خیابان هایی مرده و یخ زده  . شهروندان ما حق دارند در آرامش وامنیت از پیاده روها عبور کنند چرا ما این حق را از آنان سلب می کنیم تا مثلا بار ترافیکی را از روی فلان خیابان برداریم .

توسعه وعمران شهری به قیمت حذف درختان  قدیمی انگار فقط در این سرزمین  باب گردیده است و بس  و به قول سعدی بزرگوار :

اگر ز باغ رعیت ملک خورد سیبی

غلامان بر آرند در خت را از بیخ