این روزها اما نوبتی هم که باشد نوبت هنرنمایی کیالک های زرد و شیرین و آبدار و لمریک های قرمز و ملس و کلخنگ های رسیده و خوش طعمی است که با  حضور خود  ضیافت پائیزی طبیعت کازرون را  رونقی دیگر بخشیده اند.  هر چند برای چشیدن طعم شیرین و دوست داشتنی کیالک و کلخنگ ( بنه کوهی ) باید بار سفر بست و به مرتفع ترین نقاط کوهستانی  اطراف مانند دشت ارژن و  بورنجان و دوان رفت لیکن لمریک را می توان در همین پهن دشت اطراف شهرمان به فراوانی یافت و لذت طعم دل انگیزش را  تجربه کرد. کافیست در یک بامداد خنک یا یک بعداز ظهر پائیزی با خانواده به  دشت  و کوهپایه های شمالی شهر بروید تا صدها درختچه لمریک را با تحفه های خوشرنگ شان ببینید که چگونه همراه با نوازش نسیم پائیز به شما لبخند می زنند . فقط  دقت کنید که خار های ریزو تیغ مانندش دستان تان را پاره نکند . جند دانه رسیده اش را که به رنگ قرمز  ونارنجی در آمده به آرامی  بچینید و در دهان بگذارید  تا به معجزه طبیعت دیارمان ایمان بیاورید و دریابید که چگونه در   گرما گرم تابستان و در اوج بی آبی و خشکی این درختچه های کوتاه قامت دلیرانه و قهرمانانه شهد خاک را نوشیده و این دانه های مروارید مانند را برای سفره پر برکت پائیزی آماده نموده اند .

 فقط باز هم چون همیشه یک خواهش و یک توصیه:  اگر به دامن طبیعت می رویم در حفظ و نگهداری از این سرمایه های بی نظیر کوشا باشیم و پس از خود ویرانی و آلودگی را برجای نگذاریم