دهه ی محرم یکبار دیگر پایان یافت ، با همه ی شور و غوغایش ،با همه ی پیام هایش و باهمه ی اشک ها و   ........

اما آنچه که یک بار دیگر معلوم ومشخص گردید  وجود برخی ضعف های فرهنگی نزد مردم و لزوم اصلاح آن می باشد .

ضعف هایی که نه تنها در مراسم عزاداری ماه محرم بلکه در اعیاد و چشن های ملی همچون چهارشنبه سوری و سیزده بدر نیز مشاهده می گردد.

بی شک حضور گسترده مردم در برپایی این آئین مذهبی قابل احترام و ارج گذاری است،از طرفی اعتقادات دیر پا و مذهبی مردم در این ایام مبنی بر نذر کردن خوراکی ها و نوشیدنی ها منتج به توزیع گسترده و وسیع مواد خوراکی از قبیل شیر ،شربت و آب میوه و کیک و...در حین برگزاری این مراسم می گردد. تغییر شرایط بهداشتی و اقتصادی جامعه در سالهای اخیر موجب استفاده بیش از پیش مردم از ظروف یکبار مصرف در اینگونه مراسم شده است. این امر که از یک سو باعث کاهش انتقال بیماری های مسری  شده از سوی دیگر منجر به بروز یک معضل بزرگ زیست محیطی نیزگردیده است. رها شدن این ظروف پلاستیک و یکبار مصرف علاوه بر خطرات زیست محیطی که بدنبال دارد  می تواند در اندک زمانی به تغییر چهره خیابانها و محیط زندگی شهری منجر شود . شاید در نگاه اول بروز این عارضه اجتناب ناپذیر بنماید ، اما با اندکی تامل  می توان در یافت که با یک برنامه ریزی ساده ولی منسجم از سوی برگزار کنندگان این مراسم می توان براحتی و تاحدود زیادی از وقوع این پدیده زشت جلوگیری نمود .

براستی چرا متولیان برگزاری این مجالس اندکی از برنامه ریزی خود را معطوف به حل این مشکل نمی نمایند ؟

بسیاری از مردم پس از استفاده از نذورات با معضل همیشگی نبود سطل های زباله در محیط روبرو هستند. نگارنده به شخصه افراد زیادی را دیده که پس از خوردن شربت ظرف مربوطه را دقایقی در دست نگه داشته ودهها متر باخود حمل می کنند و از آنجا که مکان مشخصی برای گذاشتن آن نمی یابند نهایتا آن را در گوشه ایی مانند کنار خیابان و پیاده رو و جوی آب و باغچه ها رها میکنند . تازه اینها گروهی از مردم هستند که از آگاهی قابل تحسینی برخوردارند . گروهی دیگر که تعداد آنها نیز کم نیست بدون  هیچ گونه تفکر و درنگی  پس از نوشیدن، ظرف را همان جا بر روی کف آسفالت انداخته و به راه خود ادامه می دهند . بنابراین به نظر می رسد قرار  دادن ظروف بزرگ جمع آوری زباله در نزدیک خیمه های توزیع کننده ی نذورات تا حدود بسیار زیادی می تواند مردم را  از بلاتکلیفی نجات داده و از زشت شدن چهره ی شهر جلوگیری کند.

مجریان برنامه عزاداری که در جایگاه مخصوص قرار دارند نیز می توانند در فواصل زمانی معین با قرائت پیام های فرهنگی مردم را به رعایت پاکیزگی محیط و استفاده از سطل های زباله ترغیب نمایند. همچنین نیروی انتظامی نیز می تواند خیرین و بانیان توزیع نذورات را مکلف به انتخاب افرادی نماید که در میان مردم گشته و ظروف یکبار مصرف را جمع آوری نمایند . کار زیبایی که امروز عده ایی از جوانان فهیم و با شعور شهر(از انجمن هم اندیشان جوان) بصورت خودجوش انجام می دادند و مورد توجه بسیاری از عزاداران نیز قرار گرفت براستی وجود این جوانان  مایه مباهات  و افتخار همه ی ماست و می بایست برای تفکرات و ایده هایشان ارزش قائل شویم.

ساعاتی پس از پایان مراسم عاشورا به محل برگزاری مراسم رفته و کارگران زحمت کش شهرداری را دیدم گه در هوایی سرد مشغول جمع آوری زباله ها بودند ، در حالیکه همگی ناراحت وشاکی بودند از اینکه  ساعت ها است که در حال جمع آوری آشغال ها می باشند و بسیار خسته اند .

براستی چرا باید عده ایی بخورند و بریزند و بروند و نگاهی هم به پشت سرشان نیندازند و این سربازان بی نام ونشان محیط زیست تاوان ندانم کاری و بی مسئولیتی و عدم تعهد دیگران را بپردازند. آنانی که این  چنین بر سر وسینه می کوبند و نوحه سر می دهند تاچه حد با پیام های الهام بخش دین آشنا یی دارند . در کجای تعالیم آسمانی ما آمده که عده ایی برای راحتی خود دیگران را به زحمت بیندازند . اگر معتقدیم که پیام های دین همان است که  در قالب آیات و احادیث و روایات  نقل گردیده پس تکلیف حدیث " پاکیزگی نشانه ایمان است " چیست ؟

آیا فقط از مسلمانی همین ده شب محرم و سیاه پوشیدن و خیمه زدن  آنهم در این مقیاس وسیع و لباس های زرق و برق دار پوشیدن و زست های آنچنانی گرفتن حین عزاداری را یاد گرفته ایم ؟

پیام دین ، احترام به حقوق دیگران رعایت پاکیزگی محیط و دور نگه  داشتن چشم از نگاه به ناموس دیگران و.... می باشد که البته

 عده ایی  از آن غافلند. حتی اگر مسئله دین را هم لحاظ نکنیم ، عقل و منطق نیز همین را حکم خواهد نمود.بر استی خود قضاوت نمائید که این حجم از آلودگی محیط زیست با کدام معیار فرهنگی و عقلی و منطقی   سازگاری دارد.؟

معضل زیست محیطی دیگری که در این میان قابل بررسی وکنکاش است از بین بردن هزاران هزار شاخه درخت نخل است که در  سالهای   اخیر و به بهانه بر پایی خیمه هاو  رواج فرهنگ خیمه سازی در میان جوانان( که خود بحث مفصلی را می طلبد ) صورت می پذیرد و مسلما به تعادل زیست محیطی شهر لطمه وارد خواهد نمود .